Endüstri Mühendislerinin Görevleri

Endüstri Mühendislerinin temel görevinin üretim ve yönetim faaliyetlerinde verimliliği artırmak olduğunu daha önce belirtmiştik. Bu kısımda ise özellikle endüstriyel işletme düzeyindeki görevlerinden daha detaylı olarak bahsedeceğiz.

A)-İmalat bölümleri ile ilgili görevleri:

1)- İnsan, makine, malzeme ve teçhizatın en verimli düzeyde entegre olup çalışması için gerekli İŞ YERİ DÜZENLEME (Yerleştirme-Plant Layout) planları yapar.

2)- İş istasyonlarında İŞ ETÜDÜ çalışması yaparak en verimli ve insan açısından kolay iş yöntemlerini geliştirir ve geliştirilen yöntemlerin zaman standardını hesaplar.

3)- Çalışma yerini insanın doğal yeteneklerine ve fizyolojik özelliklerine uygun olarak düzenlemek amacıyla İŞ BİLİMSEL çalışmaları yapar.

4)- Çalışanların ve İşçi-Makine sistemlerinin iş kapasitelerini ve VERİMİNİ ölçer, değerlendirir.

5)- İş yerinde iş kazalarının önlenmesi amacıyla gerekli İŞ GÜVENLİĞİ önlemlerini alır. İş koşullarını düzenler ve geliştirir.

6)- İş istasyonları arasında malzemelerin taşınması için en etkin ve ekonomik MALZEME TAŞIMA SİSTEMİNİ geliştirir.

B)- Üretim Planlama ve Kontrolü ile ilgili Görevleri:

1)- Satış tahminleri ve bağlantılarına göre uzun ve orta vadeli ÜRETİMİN PLANLANMASI ve PROGRAMLANMASINI yapar.

2)- Bu plan ve programların gerçekleşmesi için gerekli MAKİNE , İŞGÜCÜ, MALZEME ve TEÇHİZAT PLANLAMASI yapar. Read the rest of this entry »

Endüstri Mühendisliği’nin İşletme Organizasyonundaki Yeri

Bir çok işletmede Endüstri Mühendisliği (EM) Bölümleri kurulmuş ve Endüstri Mühendisleri tüm sektörlerde çalışma imkanları bulmaktadır.1984 yılında’’ Türkiye Endüstrisinde Endüstri Mühendisliği’ nin Durumu ’’ adlı bir araştırma yazısı yayınlanmıştır. Araştırma genellikle İstanbul ve çevresinde bulunan 160 endüstriyel işletme üzerinde yapılmıştır. Söz konusu işletmelerin 38’inde EM bölümü olduğu, buna karşılık çalışan 2568 mühendisten sadece 154’ünün Endüstri ve Sanayi Mühendisi olduğu belirlenmiştir. Sanayi Mühendisleri 1983 öncesi İ.T.Ü. mezunu olanlardır. Özellikle Tekstil ve Giyim, Elektronik, Otomotiv ile Demir - Çelik (Metal) sektörlerindeki işletmelerde EM bölümleri bulunmakta ve daha çok sayıda Endüstri Mühendisi çalışmaktadır. Araştırma yazısına göre Endüstri Mühendisleri, Üretim Planlama ve Kontrol ile Verimlilik Artırımı konularında daha yoğun olarak çalışmaktadırlar. Ayrıca Endüstri Mühendisleri daha ziyade Mühendis (%47), Şef (%30), ve Müdür (%11) ünvanları ile istihdam edilmişlerdir. Söz konusu işletmelerde Endüstri Mühendisleri en fazla Üretim Planlama (%29) ve Endüstri/Sanayi Mühendisliği (%21) bölümlerinde çalışmaktadırlar. Read the rest of this entry »

1.5. ÜRÜN HAYAT DEVRELERİ
Ürünlerin genel ekonomik açılardan ve işletme açısından ele alınabilen hayat (yaşam) dönemleri vardır. Ürünün hayat devresi, onun üretimi, satışı ve satış potansiyelinin ölçülmesi bakımından önemlidir.
Ürünün hayat döneminin belli başlı altı dönemi vardır. Bunlar; ürünün geliştirilmesi, ürünün pazara sunulması, satışların büyümesi, satışların maksimum olduğu olgunluk aşaması, ürünün satışlarının düşme aşaması, ürünün satış olanaklarını kaybetmesi ve ölüm aşaması şeklinde sıralanabilir.
Geliştirme dönemi ürünün yaratılması, pazar potansiyellerinin saptanması ve pazarlama planlarının düzenlenmesini belirtir. Yeni ürünlerin pazarda sürüm olanakları bulamama olasılığı vardır. Bu yüzden yeni ürün geliştirilmesi işleminin maliyeti yüksek olur. Gelişmiş ülkelerde, yeni bir malın piyasalardaki başarısızlık oranı 1/40 dır. Bu oran yeni bir mal için her 40 yeni görüş ve fikirden ancak birinin başarılı olduğunu belirtmektedir. Read the rest of this entry »

1.4.ÜRÜN GELİŞTİRMEYE YÖNELİK ANALIZLER
Ürün geliştirme yeni ya da mevcut ürünlerin pazarlarını belirlemekle başlar. Tüketici ihtiyaçlarının tanımlanması beraberinde, söz konusu ürünle devam edip etmeme kararına kadar uzanan pek çok soruyu getirir. Piyasa toplam hacmin, uzun ve kısa vadedeki satış artışlarının, mevcut ve olası rakip firmaların belirlenmesi amacıyla incelenir. Bunlar da sektör analizleri, tüketici ihtiyaçlarının ölçülmesi, rakiplerin ve şirketin analiz edilmesi ürün hayat devrelerinin incelenmesi aracılığı ile yapılır. Read the rest of this entry »

ÜRÜN YÖNETİMİ
1.TEORİDE ÜRÜN YÖNETİMİ
Son yıllarda, özellikle sosyal ve ekonomik yaşantımızda meydana gelen hızlı değişimler bir çok şirketi değişen müşteri ihtiyaçlarına ve teknolojik yeniliklere cevap verebilmek için endüstriyel alanda farklı arayışlara sevketmiştir. Bu şirketler, konuya olan cevabın yeni ürün geliştirmek olduğunu farketmişlerdir.
Günümüzde sanayi ve ticaret dünyasının bulunduğu durumu tanımlamak için kullanılabilecek en güzel kelime, rekabettir. 1960′lı yıllarda 2. Dünya savaşının yaralarını sarmak için hızlı bir gelişme kaydeden sanayileşmiş ülkeler, bu çalışmalarıyla beraber, yoğun bir rekabet ortamının oluşmasına yol açmışlar ve bu kavram 2000′li yıllara yaklaşırken ayak uydurulması zor bir rekabet şartları dizisini beraberinde getirmiştir.
Teknolojik gelişmelerin yaygınlaşmaya başladığı 1960′Iı yıllarda tırmanan geniş pazarlara büyük hacimlerde üretimlerle açılarak kitle üretiminin avantajlarından yararlanarak rakiplerini geride bırakmalarında rekabet gücünün temel öğesi üretim üstünlüğü idi. Read the rest of this entry »

5. SONUÇ

Tedarik zinciri yönetimi, lojistik yönetimindeki gelişmelerin mantıksal ilerleyişleridir. Ulusal Fiziksel Dağıtım Yönetimi Konseyi 1963’te kurulduğunda, pratisyenler depolama ve nakliye fonksiyonları arasındaki karşılıklı ilişkileri keşfetmekteydi. Fiziksel dağıtım yönetimi, daha hızlı, daha seri ve özellikle de daha güvenilir nakliyenin kullanımından envanter indirgeme faydalarını sağlayarak bu iki fonksiyonu birleştirmiştir. Daha hızlı depo yönetimi ve nakliye vasıtası ile daha kısa sipariş karşılama süreleri tahmin periyotlarını kısaltmış, böylece bu tahminlerin tutarlılığı artmıştır. Birleşmenin başka bir faydası ise, nakliyenin ve depolamanın beraber göz önüne alınması üzerine kurulmuş, böylece depo konumları daha iyi hizmet ve daha az toplam maliyet için optimize edilmiştir. Read the rest of this entry »

4.3. MIT-Endüstri Tedarik Zinciri Programı

Massachusetts Institute of Technology (MIT)’deki Bütünleşik Tedarik Zinciri Yönetimi Programı, birleşik bir MIT ve endüstri çabasıdır. Bu projenin amacı tedarik zincirinin iyileştirilmesi ve işbirliği yapan sponsor işletmelerin tedarik zincirlerindeki iyileştirmelerin hızlandırılmasıdır. 1995’te başlayan bu program, ilerlemeci, rekabet etmeyen işletmeleri MIT’deki fakülteler, araştırmacılar ve öğrencileri bir araya getirmektedir.

Çoğu küresel çalışmalara sahip sponsor işletmeler çeşitli endüstrileri ve tedarik zinciri tecrübelerini temsil etmektedir. Söz konusu sponsorlar Caliber Logistics, Cummins Engine, Monsanto, Procter & Gamble, Quelle AG, Siemens, Solutia, Volkswagen AG ve Xerox’tur. Read the rest of this entry »

3.5. Bütünleşik Tedarik Zinciri Yönetiminin Avantajları

Aşağıda bütünleşik tedarik zinciri yönetimi sonuçlarının bazı örnekleri görülebilir:

· · Envanterin %50 azalması

· · Gelirlerin tedarik zinciri toplam maliyet payının %20 azalması

· · Zamanında teslimatların %40 artışı

· · Kümülatif çevrim zamanının %27 azaltılması

· · Gelirlerin %17 artması

· · Envanter 2 katına çıkarken stokun bitme durumlarının 9 kat azalması

· · Siparişlerin varışına kadar paketlemenin geciktirilmesiyle tamamlanmış ürün envanterinin %50 azalması…

Bunlar, bütünleşik tedarik zinciri yönetimi ile mümkün hale gelen daha iyi karar verilmesi tarafından gerçekleşen gerçek iyileşmelerdir. Ayrıca önsezi ile anlaşılamayan bir sonuç daha bulunmaktadır: Tedarik zinciri yönetimi maliyetleri düşürmekte, hizmeti iyileştirmekte ve aynı zamanda da gelirleri de artırmaktadır. Örneğin, the VF Corporation, yukarıda belirtilen gelirlerdeki %17’lik artışı gerçekleştirmiştir. Bu, birkaç yıl boyunca tasarım merkezlerinde bilgisayar destekli tasarım (CAD), dünya çapındaki imalathanelerinde bilgisayar destekli üretim (CAM) ve bunları birbirine bağlamak için bir şebeke kurularak sağlanmıştır. Bu, CAD ürünün yeniden tasarımında kullanılacak yeni ürünler için ilk satış deneyimlerini sağlamıştır. Bu veriler güncellenmiş tahminlerle birleştirilerek elektronik olarak faal CAM imalathanelerine verilmiştir. Ayrıca, hava nakliyatı sayesinde doğru ürünler doğru miktarlarda perakendecilere ulaştırılmıştır. Bu tedarik zinciri yenilikleri bir bütün olarak, satışları iyileştirdi ve indirimle satılmak zorunda kalınan artmış ürünleri de azaltmıştır. Böylece gelirler artmış, müşteriler daha iyi hizmet elde etmiş ve envanter maliyetleri düşmüştür (Ganeshan ve Harrison, 1995). Read the rest of this entry »

3.3.1.5. Tedarik Zinciri Yönetiminde Yazılım Elemanları

3.3.1.5.1.Sistemin Tasarım ve Yeniden Tasarımın Desteklenmesi

Birden fazla yazılım elemanlı yaklaşımın avantajlarından biri, bir sistemin kavramlaştırılmasına getirdiği kolaylıktır. Buna kanıt olarak, uygulama alanının önceden bir tedarik zincirinin konusu olan kendiliğinden gerçekleşen hareketler kapsamında tasarlanmış olması gösterilebilir. Bir tedarik zinciri, bir dizi kısım ve proses zinciri olarak ele alınabilir. Söz konusu kısımlar tedarikçiler, imalathaneler, dağıtım merkezleri, müşteriler vs. veya satın alma, planlama, malzeme ya da AR-GE gibi bölümler olabilir. Proses ise bir faaliyetler dizisi olarak tanımlanır. Bir kısım bir dizi prosesten sorumludur. Örnek olarak satın alma tedarikçi seçimi ve malzeme siparişi ile ilgili proseslerden, AR-GE ise tedarik zincirindeki yeni ürünlerin sunumuyla ilgili proseslerden sorumludur. Read the rest of this entry »

3. BÜTÜNLEŞİK TEDARİK ZİNCİRİ YÖNETİMİ

3.1. Lojistik ve Tedarik Zinciri Yönetiminin İlişkisi

Lojistik hammaddelerden itibaren tamamlanmış ürünlerin yok olması veya geri dönüşümüne kadar malların, bilgilerin ve tedarikçiler ve tüketiciler arasındaki ödemelerin akışı ile ilgili fonksiyonlar grubudur.

Lojistik kavramı, “kaynakların zamana bağlı olarak t Read the rest of this entry »